Díóðuperur
LED er skammstöfunin fyrir "Light Emitting Diods", eða ljósgjafa díóður. Tæknin var fundin upp á sjöunda áratugnum og nýttist víða. Sem dæmi má nefna stýribúnað, vinnuvélar, lyftur, sýningarhús þar sem helstu gildin fólust í lágri rafmagnsnotkun, utanaðkomandi hita-/ og rakaþoli auk möguleika á litavali.
Glóðarperur
Thomas Edison þróaði nothæfa ljósaperu kringum lok ársins 1879. Árið 1880 var hann búinn að hanna ljósaperuna sem við þekkjum enn í dag, þar sem rafmagnsstraumur kveikir á glóðarþræði sem brennur innan í glerhylki með skrúfgangi.
Flúrperur
Um miðja tuttugustu öldina var farið að gera tilraunir með lýsingu sem við þekkjum í dag sem flúrlýsingu. Töluverð þróun hefur orðið í millitíðinni og möguleikarnir aukast stöðugt. En flúrperan aðgreinist frá öðrum perum sem við þekkjum einsog glóðarperunni eða halógenperunni, að ljósið myndast ekki við hita heldur eiga efnaskipti sér stað þegar rafmagn kemst í snertingu við gastegundir í lofttæmdu glerhylki.
Sparperur
Sparperur eru afbrigði af flúrperum og þurfa straumfestu / eða ballast til ræsingar. Rafmagnsnotkun sparperunnar er sérstaklega lág eða um 80% minni ef borin er saman orkunotkun venjulegrar glóperu og sparperu með E27 skrúfgangi, þá endist sparperan sex sinnum lengur að meðaltali. Helsta nýjungin í sparperum er verðlauna línan Lynx og Mini Lynx, með hágæða endingu, stöðuga lýsingu og lita endurgjöf.
Halógen perur
Þegar halógen birtugjafi uppgötvaðist fyrir um 25 árum síðan varð það algjör bylting fyrir lýsingar- og rýmishönnun. Möguleikarnir urðu þeim mun meiri auk þess að kostirnir við halógen lýsingu reyndust margir. Til að byrja með voru halógen perurnar einungis fyrir lágspennu / eða 12V, en undanfarin 5 ár hefur orðið mikil þróun í halógen-glóperum sem hægt er að nota í 220 - 240V.